طناب
طناب
این داستان درباره یک کوهنورد است که می خواست از بلندترین کوه های بالا برود.او پس ازسال ها آماده سازی،ماجرای خود را آغاز کردولی ازآنجا که افتخارکار فقط برای خودش می خواست،تصمیم گرفت که خودش تنهایی ازکوه بالا برود.شب بلندی های کوه را تماما دربر گرفته بود ومرد هیچ چیز را نمی دید.
ادامه مطلب...
همه چیز سیاه بود وابر روی ماه وستاره هاراپوشانده بود. همانطور که از کوه بالا می رفت، چند قدم مانده به قله کوه ، پایش لیزخورد ودرحالی که طناب مخصوص کوهنوردی دورکمرش باقی مانده بودبه به سرعت سقوط کرد.
در حال سقوط فقط لکه های سیاهی را درمقابل چشمانش می دیدواحساس می کردبه شدت توسط قوه جاذبه مکیده می شود!
همچنان سقوط می کردودر آن لحضات ترس عظیم، همه رویداد های خوب وبد زندگی را به خاطر آورد. اکنون فکر می کرد که چقدر مرگ به اونزدیک است...
ناگهان احساس کرد طناب به دور بدنش محکم شد! بدنش میان آسمان وزمین معلق بود وفقط طناب اورا نگه داشته بود.
دراین لحظه سکون برایش چاره ای نماند جز آنکه...
جز آنکه فریادبکشد؛ خدایا کمکم کن!
ناگهان صدای پرطنین ازآسمان شنیده شد: از من چه می خواهی ؟
- ای خدا نجاتم بده!
- واقعا باورداری که من می توانم تورا نجات دهم؟
-البته که باوردارم!
-اگر باورداری طنابی که به دور کمرت پیچیده است پاره کن!
یک لحظه سکوت...
وکوهنورد تصمیم گرفت با تمام نیرو به طناب بچسبد.
طبق گزارش گروه نجات، روز بعدیک کوهنورد مرده درحالی که یخ زده بود پیدا کردند. بدنش به یک طناب آویزان بودو با دستانش محکم طناب را گرفته بود. او فقط یک متر با زمین فاصله داشت!
وماچقدر به طنابمان وابسته ایم؟ اصلا طناب های زندگی ما کدامند؟
آیا حاضریم آنها را رها کنیم و به خدایمان توکل کنیم؟
ومن یتوکل علی الله فهوحسبه ان الله بالغ امره قدجعل الله لکل شیء قدرا
(سوره طلاق آیه3 )
«وهرکه درهر امر به خدا توکل کند خدااورا کفایت خواهد کردکه خدا امرش برهمه عالم نافذ وروان است. وبر هرچیزقدر واندازه ای مقرر داشته وبه هیچ تدبیری سرازتقدیرش نتوان پیچید».
شاد و پیروز باشید و ایام به کامتان
