جشن عاطفه ها جشن پاشیدن بذر امید در دل ها مبارک باد

بازم مهر داشت میومد، بازم صدای خش خش برگ ها و شادی بچه ها توی آسمون خدا  طنین انداخته بود

همه یک  سال بزرگتر شده و دورانی تازه رو  شروع  می کردن

 لباس هایی مرتب و نو تهیه کرده بودن و آماده رفتن به مدرسه  بودن ذوق   و  شوقشون قابل توصیف نبود

اما توی کوچه اقاقیا دختری بود بنام شکوفه...

ادامه مطلب رو بخونید...

بازم مهر داشت میومد، بازم صدای خش خش برگ ها و شادی بچه ها توی آسمون خدا  طنین انداخته بود

همه یک  سال بزرگتر شده و دورانی تازه رو  شروع  می کردن

 لباس هایی مرتب و نو تهیه کرده بودن و آماده رفتن به مدرسه  بودن ذوق   و  شوقشون قابل توصیف نبود

اما توی کوچه اقاقیا دختری بود بنام شکوفه...

مثل شکوفه های بهاری قشنگ اما اصلا  شاداب  نبود

احساس  می  کرد چون  تو یه خانواده فقیر  زندگی  می  کند 

و خانواده  اش نمی توانند کفش و لباس نو براش تهیه کنند

دیگه نمی تونه  به مدرسه بره

یه روز شکوفه غمگین گوشه خونه نشسته بود که ناگهان

زنگ خانه به صدا دراومد

عاطفه دخترهمسایه به همراه مامانش بود

مامان عاطفه به اون گفت:  شکوفه جون  من  و  عاطفه می خوایم  برویم  شهربازی  ....   تو   هم   موافقی   همراه   ما   بیایی

شکوفه   با خوشحالی  قبول کرد

بعد   از  گردش  و  تفریح مامان اونارو  به خیابان  برد  و هر  چه  را  که  برای  رفتن  عاطفه به   مدرسه خریده  بود  برای  شکوفه هم  خرید چشمای شکوفه از خوشحالی برق می زد

 لبخند شادی روی لباش نشست وقتی که دید اونم مثل عاطفه می تونه با وسایل نو و مرتب به مدرسه بره

خوشحالیم که هنوز کسانی هستند

که دست لطف برسرمحرومان می کشن

و اونارو را از خودشون می دونن

خانواده عسل هم به اتفاق همه شکوفه های شیرین زبونش توی جشن عاطفه ها شرکت کردن

امیدواریم همه بچه هایی که کمک های شیرین ما عسلی ها بهشون می رسه راضی باشن و خدای مهربون هم از همه ما راضی باشه